Storythai

เครียดจัดเลยโดดงานมะ-แอ่งเลย

(พอดีช่วงนี้ชีวิตตามตารางสุดๆ
งานยุ่งชมัด)

ไปหาหมอฟันดีก่า แบบว่าวันก่อนทำฟันตัวเองบิ่น

ตอนกำลังกินข้าวผัดปูไง นึกว่าเปลือกปูซะอีก -_-



เพิ่งจะส่องกระจกดูเมื่อวานตกใจมากมาย

เป็นรูโบ๋เลย วันนี้เลยไปหาหมอซะ ถือโอกาสโดดงานไปในตัว

ทำฟันเสร็จแระมาณเที่ยงหมอบอกว่า


"ผุเยอะนะ อุดชั่วคราวให้ก่อน ถ้ายังปวดต้องรักษารากฟัน

แต่ถ้าไม่ก็แค่นัดมาอุดจริงอีกที"
T_T

ภาวนาขอให้ไม่ปวดอีก

แต่วันนี้หลังจากหมดฤทธิ์ยาชาปวดมาก

หวังว่า พรุ่งนี้คงจะปวดน้อยลง



ลังเลอยู่พักนึงก็เลยนั่งรถต่อไป พันทิพย์ซะเลย

ไม่ได้ไปนานแล้ว กะว่าถ้ามีเวลาเหลือจะเดินไปเรื่อยๆ

แล้วก็ไปสยามด้วย แต่ก็มัวเดินวนอยู่ในพันทิพย์ดูทุกร้าน

ทุกบูท เดินไปเดินมาเผื่อว่ามีบูทไหนเรายังหลงไปไม่ได้ดู

เพียงแค่เพราะว่า .. เราต้องการเมาส์ Microsoft สีชมพู





!_91_! ตัวเก่าที่ใช้อยู่มันจะเจ๊งแล้วล่ะ

รู้สึกว่าเค้าจะไม่เอามาขายแล้วด้วยหรือเลิกผลิตแล้วก็ไม่รู้
!_93_!



แค่เชื่อว่า .. มันคงต้องมีหลงเหลืออยู่บ้างสักร้านล่ะน่า

แค่เชื่อแบบนั้น ทำให้เราเดินวนไปวนมาอยู่สาม-สี่ชั่วโมงได้มัง


บางคนคงถอดใจกลับบ้านไปแล้ว หรือไม่ก็ซื้อสีอื่น


แต่กับเรา.. มันไม่ใช่อ่ะ

ถ้าไม่ใช่สีชมพู เราไม่เอา
เราไม่อยากได้อ่ะ

( ดื้อชมัดเลย..หรือไม่ก็คงซื้อยี่ห้ออื่นไปเลย
)

อื่ม.. ก็.. มันไม่ใช่ว่าอะไรก็ได้นี่นา -_-

ตอนที่คิดไปว่า.. "จะกลับแล้วล่ะ มันอาจจะไม่มีจริงๆ สิ่งที่เราตามหา T_T"

อยู่ดีๆ ตาก็เหลือบไปเห็น .. มันวางอยู่บนสุดในกองเลหลังอ่ะ

เราคิดว่า..


" ถ้ามีกระจกส่องนะ ต้องเห็นตาเราเป็นประกาย วิ้งๆ แบบในการ์ตูนแน่เลย 5+"



มันแพงนะ ขนาดเลหลัง
พอถามราคานะ.. อึ้งอ่ะ..
มันเลหลังตรงไหนว๊า

เล่นติดราคาไว้เกินจริง (500 กว่าบาท) แล้วบอกราคาขาย (400 กว่าบาท)

แล้วบอกว่าลดราคาจากป้าย บร้าๆ ร้านอื่นเค้าก็ขาย ราคา 400 ต้นๆ กันทั้งนั้นแหล่ะ

แถมราคา 400 กว่าๆ ที่บอกนะ ยังแพงกว่าพวกร้านที่ไม่ได้บอกว่าเลหลังซะอีก

... ขอบ่นหน่อยเหอะ 



คิดอยู่แปปนึงก็ซื้อจนได้แหล่ะ
(เอาฟระ ..
ของมันไม่ได้ซื้อกันบ่อยๆ
นี่นา)

เพราะหามานานแล้วนี่นา
เจอก็เลยซื้อแล้วแหล่ะ
ไม่อยากกลับไปนอนคิดแล้ว

ไม่อยากเดินหาอีกแล้ว เจอถูกใจแล้วนี่
(แพงตรูก็ยอมจ่าย)

คงเป็นแบบนี้แหล่ะมังนิสัยเรา เฮ้อ..



ยังมีแรงไปเดินแพลทตินั่มพลาซ่าต่อ

เพื่อนผ่านมาแถวนี้พอดีเลยมาเดินด้วยกัน ขอบจายเอ็งมาก

ได้เสื้อสีชมพูมา 2 ตัว ตัวละ 200 บาท

มันถูกหรือแพงไม่รู้ แต่รู้ว่าถูกใจมักๆ

กะว่าต่อไปนี้ ถ้าทำได้ วันไปทำงานเราจะใส่สีชมพูทุกวันเลย

อิอิ



แล้วไป wtc ต่อ อยากไปดูเตาทำ takoyaki แต่หาไม่เจอ

ขาลากกกกกกกก แล้วจึงไปปิดรายการด้วยการไปกินข้าวมันไก่ร้านโปรด

เย้ ..





ps.

จบวันด้วยความ happy เพราะได้เจอสิ่งที่ตามหา ^__^

เครียดจัดเลยโดดงานมะ-แอ่งเลย

(พอดีช่วงนี้ชีวิตตามตารางสุดๆ
งานยุ่งชมัด)

ไปหาหมอฟันดีก่า แบบว่าวันก่อนทำฟันตัวเองบิ่น

ตอนกำลังกินข้าวผัดปูไง นึกว่าเปลือกปูซะอีก -_-



เพิ่งจะส่องกระจกดูเมื่อวานตกใจมากมาย

เป็นรูโบ๋เลย วันนี้เลยไปหาหมอซะ ถือโอกาสโดดงานไปในตัว

ทำฟันเสร็จแระมาณเที่ยงหมอบอกว่า


"ผุเยอะนะ อุดชั่วคราวให้ก่อน ถ้ายังปวดต้องรักษารากฟัน

แต่ถ้าไม่ก็แค่นัดมาอุดจริงอีกที"
T_T

ภาวนาขอให้ไม่ปวดอีก

แต่วันนี้หลังจากหมดฤทธิ์ยาชาปวดมาก

หวังว่า พรุ่งนี้คงจะปวดน้อยลง



ลังเลอยู่พักนึงก็เลยนั่งรถต่อไป พันทิพย์ซะเลย

ไม่ได้ไปนานแล้ว กะว่าถ้ามีเวลาเหลือจะเดินไปเรื่อยๆ

แล้วก็ไปสยามด้วย แต่ก็มัวเดินวนอยู่ในพันทิพย์ดูทุกร้าน

ทุกบูท เดินไปเดินมาเผื่อว่ามีบูทไหนเรายังหลงไปไม่ได้ดู

เพียงแค่เพราะว่า .. เราต้องการเมาส์ Microsoft สีชมพู





!_91_! ตัวเก่าที่ใช้อยู่มันจะเจ๊งแล้วล่ะ

รู้สึกว่าเค้าจะไม่เอามาขายแล้วด้วยหรือเลิกผลิตแล้วก็ไม่รู้
!_93_!



แค่เชื่อว่า .. มันคงต้องมีหลงเหลืออยู่บ้างสักร้านล่ะน่า

แค่เชื่อแบบนั้น ทำให้เราเดินวนไปวนมาอยู่สาม-สี่ชั่วโมงได้มัง


บางคนคงถอดใจกลับบ้านไปแล้ว หรือไม่ก็ซื้อสีอื่น


แต่กับเรา.. มันไม่ใช่อ่ะ

ถ้าไม่ใช่สีชมพู เราไม่เอา
เราไม่อยากได้อ่ะ

( ดื้อชมัดเลย..หรือไม่ก็คงซื้อยี่ห้ออื่นไปเลย
)

อื่ม.. ก็.. มันไม่ใช่ว่าอะไรก็ได้นี่นา -_-

ตอนที่คิดไปว่า.. "จะกลับแล้วล่ะ มันอาจจะไม่มีจริงๆ สิ่งที่เราตามหา T_T"

อยู่ดีๆ ตาก็เหลือบไปเห็น .. มันวางอยู่บนสุดในกองเลหลังอ่ะ

เราคิดว่า..


" ถ้ามีกระจกส่องนะ ต้องเห็นตาเราเป็นประกาย วิ้งๆ แบบในการ์ตูนแน่เลย 5+"



มันแพงนะ ขนาดเลหลัง
พอถามราคานะ.. อึ้งอ่ะ..
มันเลหลังตรงไหนว๊า

เล่นติดราคาไว้เกินจริง (500 กว่าบาท) แล้วบอกราคาขาย (400 กว่าบาท)

แล้วบอกว่าลดราคาจากป้าย บร้าๆ ร้านอื่นเค้าก็ขาย ราคา 400 ต้นๆ กันทั้งนั้นแหล่ะ

แถมราคา 400 กว่าๆ ที่บอกนะ ยังแพงกว่าพวกร้านที่ไม่ได้บอกว่าเลหลังซะอีก

... ขอบ่นหน่อยเหอะ 



คิดอยู่แปปนึงก็ซื้อจนได้แหล่ะ
(เอาฟระ ..
ของมันไม่ได้ซื้อกันบ่อยๆ
นี่นา)

เพราะหามานานแล้วนี่นา
เจอก็เลยซื้อแล้วแหล่ะ
ไม่อยากกลับไปนอนคิดแล้ว

ไม่อยากเดินหาอีกแล้ว เจอถูกใจแล้วนี่
(แพงตรูก็ยอมจ่าย)

คงเป็นแบบนี้แหล่ะมังนิสัยเรา เฮ้อ..



ยังมีแรงไปเดินแพลทตินั่มพลาซ่าต่อ

เพื่อนผ่านมาแถวนี้พอดีเลยมาเดินด้วยกัน ขอบจายเอ็งมาก

ได้เสื้อสีชมพูมา 2 ตัว ตัวละ 200 บาท

มันถูกหรือแพงไม่รู้ แต่รู้ว่าถูกใจมักๆ

กะว่าต่อไปนี้ ถ้าทำได้ วันไปทำงานเราจะใส่สีชมพูทุกวันเลย

อิอิ



แล้วไป wtc ต่อ อยากไปดูเตาทำ takoyaki แต่หาไม่เจอ

ขาลากกกกกกกก แล้วจึงไปปิดรายการด้วยการไปกินข้าวมันไก่ร้านโปรด

เย้ ..





ps.

จบวันด้วยความ happy เพราะได้เจอสิ่งที่ตามหา ^__^

มาทำงานเหนื่อยจัง

แต่ก็เลิกงานแล้วก็แวบ ไปดู "รักแห่งสยาม" มาจนได้

( รู้สึกว่า ตามบอร์ดเกย์ คนเอ่ยปากชมเรื่องนี้กันมากนะว่าดี

อย่าถามนะว่า.. ทำไมเรารู้เรื่องบอร์ดเกย์ 5+ Dont serious นะ)

หนังน่ารักดีนะ ^^ ภาพสวย เพลงเพราะ (มาก) ใช้ได้เลย

แม้ว่าจะเป็นหนัง Boy love Boy (อีกแล้ว)

รู้สึกว่าปีนี้ฮิตมากนะหนังสไตล์นี้ แต่ก็โอเคนะ

ถ้าไม่ได้คาดหวังอะไรมาก เราว่ามันน่ารักดี

มีอะไรหลายๆ อย่างที่ซ่อนอยู่ในหนัง ธรรมดาๆ แบบนี้ด้วยล่ะ ^^



ประโยคเด็ดจากหนังที่เพื่อนบอกเรา..ก็คือ

"ยังหวังอยู่ไหม" เอ่อ.. เหรอมันคือประโยคเด็ดหรอกเหรอ

เหมือนว่าเราดูฉาก..มิวกับโดนัทที่ร้านไอติม

แล้วเราก็มึนๆ เบลอๆ ไปเลย (เหมือนมองเห็นตัวเอง)

ดูแล้วสับสนชอบกล -_- ไม่ได้หมายถึงหนัง

แต่หมายถึงใจเราเองต่างหาก



กะแล้วว่าเราจะต้องโดนถามกะตัวเอง..

ตอบไม่ถูกเลย เราไม่รู้เหมือนกัน เพราะช่วงนี้ทำงานยุ่งมากๆ

เพราะไม่อยากจะคิดอะไรอีกแล้ว เราไม่อยากคิดอะไรอีกแล้ว

ให้มันมึนๆ ลืมๆ ไปอ่ะดี เพราะถ้าไม่ทำให้ยุ่งๆ เข้าไว้

เราก็จะคิดถึงเธอ เพราะก่อนนอนเราก็จะคิดถึงเธอ

ถ้าทำงานจนเหนื่อย จนหลับไปเองเลยก็จะดี เพราะจะได้ไม่ต้องคิดถึงเธอ



คงเป็นคำสาปแหงมๆ เรามันคนต้องสาป

ขอโทษนะ ที่ตอบคำถามนั้นได้แค่คำว่า "ไม่รู้"



ได้แต่หวังให้นายได้เจอคนดีๆ คนที่ไม่ได้พิการแบบชั้น ขอโทษนะ

สุดท้ายที่หวังไว้คือ .. อย่างน้อยให้เราเป็นเพื่อนกัน คุยกันได้



ps1. ข้อดีของการทำงานยุ่งคือ .. ไม่ต้องร้องไห้ด้วยความคิดถึงเธอ T . T

ps2. โชคดีที่มีเพื่อนชวนไปดู เพราะไม่งั้นคงไม่มีใครอยากไปดูหนังเกย์กะเรา 5+

แต่เราคิดว่าเรื่องนี้น่าสนใจดีนะ

คนเป็นพ่อแม่น่าจะได้ดูนะ (ยิ่งพวกพ่อแม่ที่อาจจะมีลูกเป็นเกย์น่ะ)

ดูแล้วก็นึกถึงตอนที่เคยคุยเล่นๆ กับเธอ ว่า..

ถ้า..เกิดว่าวันนึงเธอมีลูกชาย (กับใครก็แล้วแต่) แล้วเป็นเกย์จะทำยังไง ^^

คำตอบของเธอโคตรประทับใจเลย :-)